Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. nöral yolların bu tür hasarları görmeYeteneğini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne gösteren kameralar gibidir. görme merkezimizde kullandığımız görsel kısımlar, görüntüleri anlamlandırmak için hazırlanmıştır. Ciddi kirli veya düzensizlik bu işlemi engel olabilir. Bu nedenle, beynin doğru çalışmaması görüntüleri anlamlandırmayı engelliyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bütün görme alanlarının sansür edilmesine düzenleyebilir. nöral yolların bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması dünyanın büyük bölümünde karışık görüntüler oluşturmasına sebep olabilir. Bu durumda, görme organlarının önem taşımayan bir personal durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler kayıp veya ciddi sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, hastaların dışındaki tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, fark etmedikleri kısıtlı görüntüleri sığdırmadan fark etmeden kayarlar. Çarpıcı olan ise, sinirsel yapının bu durumda ülkenin bozuklukları sebebiyle görme bölgesi eksikti şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görebildiği kısmını bırakır. İşte bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu bilinen bir nörolojik vaka. Nörolojik soruna genellikle tedbir görülür, hastanın gördüklerini doğru inanmak istediği gibi idrak etmesi çok zordur. Bu durum, gerçekliği algılama kavrayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen yırtılmalar, var olmayan nesnelerin, görünen ve tanımlanmış şekillerin görülmesine neden olabilir. Bu durum, görsel sanrı görünümleridir ile genellikle kayıplar sonuçlarıyla kendini gösterir. Sinirsel yapılar dışarıdan gereksiz görüntü uyarısı ulaşmadığında, kendi iç depol özellikle kullanmaya işler başlatır. Netice olarak, beyin kaza yapan katharıs, boşluk, anı veya tesadüfi yaratılan görüntülerle doldurmaya çalışır, duygulara sahte kurgulanmış ortam sağlar. Hastalar bu|bu|n] görüntülerin çoğu zaman sahte olduğunu fark edebildikleri halde son derece şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel görüntü görünenleri her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Beyin damar tıkanıklığı sonrası, Parkinson hastalığı veya şiddetli migren dahil. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının eksikliğine bağlı ortaya çıkan reaktif beyin yaralanmasının örneğidir. Görüntüleri görülen şeylerin artçı olduğunu zihin ve düşünebilirler. Bu nedenlerle, vizüel sorun görüntüleri deneyimleyen hastaların, zihinsel etiketler yerine, kapsamlı beyin muayeneleri yaptırmaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, önemli adımların atılmasını zorunludur. Hasta bireylerin erken kontrol edilmesi, nöral yolların esas kullanılabilir dükkanlarını kullanarak yitirilen yetileri yeni edindirmeyi kolaylaştırabilir. Uygulanan bireysel göz geliştirme ve planlı eğitimler, hastaların görme alanlarını daha iyi kavramalarına olanak sağlar. Sonuçta eğitimler, hastaların çevrelerini yoğun fark etmeyi sağlamayı sağlar, yaralanmalara karşı koruma azalabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler birlikte özgür yaşamlarını daha hızlı.